Bundan takriben dört ay önce Sinan'ın anahtar teslim blogu ile yazılarıma baÅŸlamıştım.Ayrıca okul yıllarında da birlikte çalışmalarımız olmuÅŸtu."Yakında baÅŸlıyoruz","Bitmek üzere"lerden sonra,kendimi bir anda sanal alemde,birbirinden deÄŸerli kardeÅŸlerimin arasında buluverdim.
 
 Güzel ÅŸey yazmak.Okula baÅŸladığımda,yazmayı öÄŸrendiÄŸimde,bin bir özenti ile yazdığım harfin kuyruÄŸu eÄŸri olduÄŸunda hiç üÅŸenmeden silip tekrar yazdığımda,hızlı yazdığımda,arkadaşım bana yetiÅŸsin de aynı kelimeleri aynı anda yazalım diye beklediÄŸimde,öÄŸretmenimden "yıldızlı pekiyi" aldıktan sonra okul çıkışı bu,dünyanın en mühim baÅŸarısını anneme müjdelemek için koÅŸa koÅŸa gittiÄŸimde,gazetelerde,dergilerde,kitaplarda gördüÄŸüm tuhaf "küçük a "nın da "küçük a" olduÄŸunu öÄŸrendiÄŸimde "a"larımı o ÅŸekilde yapmak için çabalayıp sonra vazgeçtiÄŸimde,her yazdığım kompozisyonun baÅŸlığını "...'ın Önemi" diye attığımda,büyüdükçe yazmaktan usanıp sonra tekrar yazdığımda,bu tatlı anılarımı paylaÅŸmak için yazmak zorunda olduÄŸumda, çok güzel ÅŸey yazmak.

 Bazen Sait Faik gibi,yontula yontula parmak ucu kadar kalmış bir kalem,boÅŸ bir kağıt taşımak istiyorum cebimde.Önemli bir not,bir adres,bir telefon yazmam gerektiÄŸinde kağıt,kalem ararken "Aaa cep telefonu var ne de olsa,kağıt kaleme ne gerek var?" dememek için.
 Bazen silgi olmasın istiyorum,yazdığım bir yazının son rötuÅŸlarını yaparken silmem gereken yerlerin üzerini karalayıp,yazıyı temiz bir kağıda tekrar geçirmek için.
 Bazen çizgisiz dosya kağıdına yazdığım yazılar kah yukarı tırmansın,kah aÅŸağı insin istiyorum,"Yine olmadı" deyip kağıdı parça parça etmek,çöpe atmak için.
 
 Bilmiyorum mazoÅŸist miyim, neyim. Ama  kararımı verdim artık.
 Yazamak istiyorum...YaÅŸamak için...