Çocuk!
Bu güzel isimli minik varlıklar öyle güzel öyle saftırlarki gözlerinde dünyaların güzelliklerini, gülüÅŸlerinde kainatın sırlarını saklarlar. Çocuklarımız bizim gayemiz, aslımız, ufkumuzdur. Benim bir aÅŸkımda vardır ki O’da çocuklara olan aÅŸkımdır.
Mevlam öyle güzel suretlerde yaratıyor ki insanı ÅŸaşıp kalmamak,
durup ÅŸükretmemek imkansız. Çocukların yüzlerindeki o saf, o nadir
duruÅŸ inanın hiç bir yerde hiç birÅŸeyde yok! Ve inanıyorum ki o
güzellik günahsız oluÅŸlarından! Her çocuk bir cennet gülüdür..
Gel gelelim ki bu güller maalesef ülkemizde öylesine yıpratılıyor ki aklımın asla kabul edemeyeceÄŸi ÅŸeylere ÅŸahit oluyorum! Çocukların o parmaklarına dokunmaya kıyamazken onları çöplerde birÅŸeyler ararken buluyorum! Onları ayakkabı boyarken, selpak satarken buluyorum. Ä°yi hatırlarım küçükdüm.. 7 / 10 yaÅŸların da idim.. Benimde bir boyacı sandığım var idi.. Ve çok iyi bilirim erken yaÅŸda çalışmanın ne demek olduÄŸunu. Akranları hep beraber bir yerlere giderken, oyun oynarken o küçük ellerin para kazanmak için çabalamasını ama aslında o ellerin sımsıkı sıkılıp küçük isyanlarında semalara uçurulduÄŸunu çok iyi bilirim!
Çocuklarımız! Canlarımızdır.
Maalesef Allah’ın merhameti sayesinde Ä°nsan’lık sıfatını taşıyan bazı yaratıklar onları bir maddi gelir kaynağı bir eÅŸya niyetinde görüyorlar. O’nları yıpratıyor O’nları üzüyorlar. Meslek edendirme adı altında iÅŸe baÅŸlatılan çocuklar erken yaÅŸda hayatlarının kokusunu bile koklayamadan çöp kokuları içinde büyüyor ve toplumda kapanmaz yaralar açılıyor.
Sokak çocukları adını verdiÄŸimiz evlatlarımız, kardeÅŸlerimiz
maalesef kaderlerine terk edilmiÅŸ günü birlik yaÅŸamlar içinde
hayatlarının son bulmasını bekliyorlar. O’nlar aslında bir ışık O’nlar
aslında bir umut! Ama biz ışıkları sevmeyen umudu olmayan bir toplum
olduÄŸumuzdan O’nlarıda görmezden geliyoruz.
Ve durum o kadar çirkinleÅŸti ki artık!
Çocuk tecavüzleri için yasamız yeni çıkıyor…
Çocuk tecavüzü denildiÄŸinde bu evreni o an terk edesim geliyor! Bu mantığı taşıyan insanlarla aynı atmosferde bir an bile soluk almak istemiyorum!
Lütfen!
O’nlarla konuÅŸalım O’nları o çuvallar arasında görmezden gelmeyelim!
Bir çocuÄŸun mutluluÄŸuna vesile olmak demenin ne demek olduÄŸunu lütfen buyrun uzun uzun düÅŸünelim.
O’nları itmeyelim.. Saralım.
O’nları terslemeyelim.. KonuÅŸalım.
O’nlardan korkmayalım.. Sevelim.
ve en önemlisi..
Lütfen!
O’nlardan olduÄŸumuzu unutmayalım!
FotoÄŸraf: http://www.fotokritik.com/1082687
