BU sefer olmadı.Engelleyemediler.Adeta teslim oldular ecdadın torunlarına.Toplarla vurduk onları.Viyana surlarından girdik bu sefer içeriye.Meşin toplarla vurduk kaleyi.!

  Günlerdir Hırvatistan medyası Viyana kuşatmasına atıfta bulunarak haber yapıyorlardı sayfa sayfa.Bu maçı Osmanlı'nın 1683  yılındaki Viyana kuşatmasına benzetmeye çalışıyor, Osmanlı'nın torunları  Viyana'yı tekrar kuşatmak istiyor diyorlardı.O zamanlar Avusturya-Macaristan imparatorluğunun himayesinde olan Hırvatların desteği ile Osmanlı'nın Viyana kapılarından geri çevrildiğini ; bu sefer Türkler'e yine  izin vermeyeceklerini yazıp çiziyorlardı kendilerince haklı olarak.Ev  sahibi İsviçre de benzer haberler ile bizimle alay ediyordu aklı sıra.Şiş- kebap yapacaklardı bizi güya.Döner gibi kesecek,ekmek arasına koyacaklardı.Kardeşi kardeşe vurdurdular.Hakan Yakınla bağrımızı yakmışlardı ilk anda fakat kardeş tokadı bizi kendimize getirdi ve şiş kebaba dizdik isviçreli 18 kuşbaşı etini..! Bu gece de öyle oldu.Hırvatistan umduğunu bulamadı .Planları tutmadı.Kaleyi  ele geçirdi Evlad-ı Fatihan...Al sancağı sapladık  Viyana'nın bağrına.

   Türkiye Avrupa şampiyonasında gerçek bir tarih yazıyor ve biz de bu şanlı tarihe tanıklık ediyoruz.Böyle bir turnuvada bu şekilde maçlar çıkarmak her babayiğidin harcı değil.Mücadele, hırs ,inanç, azim,cesaret,özgüven ,teknik,sürat , güç ,kondisyon... Ne ararsan vardı bu takımda.Bir kere Türkiye'nin maçı bırakmaması ve sonuna kadar mücadeleye devam etmesi,  futbolun ne kadar süprizlerle dolu bir spor olduğunu ve heran herşeyin olabileceğini tüm dünyaya göstermiş oldu.

  Azmin,inancın ve benzeri duyguların yanı sıra bilimsel çalışmanın da ne derece başarılar getirdiğini  görmüş olduk.Futbolcularımız bu zamana kadar yapılan maçlarda son dakikalarda adeta sanki maça yeni başlar gibi oyun oynadılar.Takımın yeni kondisyoneri millilerimizi gerçekten iyi hazırlamış şampiyonaya.120 dakika boyunca çok iyi mücadele vererek rakibi adeta kendi sahasına hapsettik son iki uzatmalarda.Bu tempoda oynamak güç ister çalışmak ister.Amerikalı kondisyoner iyi proğramla adeta uçurdu  futbolcularımızı.Semih'in de dediği gibi: "Dokuz yıldır böyle bir çalışma görmedim" sözünden anlaşılıyor bilimsel çalışmanın önemi...

  Bunca baskıcı oyunumuza rağmen , yediğimiz golle adeta yerimde oturup kalmış ve ümitlerim tükenivermişti.Çünkü uzatmaların ikinci yarısı da bitmiş tam penaltılara doğru gitmeyi planlarken şok golü yemiştik.Üzüntülü bir şekilde hazırlanırken Evlad-ı Fatihan, dar zamanların yetişeni, Hızır'ı Semih çıktı yine sahneye.Kendine yakışanı ve bizi iyice alıştırdığı o son dakika kritik, öldürücü vuruşlarından birini yaptı ve dedesi Seyyid Onbaşı gibi ümitlerin yıkıldığı bir anda tam isabet , topu kaleye  dümenden soktu.Sanki gerçekten Hırvatların dediği gibi Viyana kuşatması Meydan muharebesi yapılıyordu.İnanılır gibi değildi.İsviçre ve Çek Cumhurieti maçlarında olduğu gibi 1-0 ve 2-0 yenik düştüğümüz durumlardan maçları lehimize çevirmiş ve gruptan çıkmayı başarmıştık.Bu gece de  buna şahit olacakmıyız diye dualara başladık.Semih ,şen etmişti türkleri, Türkiye "ŞENTÜRK" olmuştu tek yürek halinde.

  Azmin zaferine bir kez daha şahit olacaktık.Tabi inancın zaferine de... Penaltılara kaldık ve vuruşlar başladı.Dikkatimi çeken ve beni derinden duygulandıran, adeta tüylerimi diken diken eden  bir manzara vardı.Birbirine sarılmış ve penaltıları heyecan içersinde izleyen iki takımdan birinin diğerinden bir farkı vardı.her iki takım da kenetlenmişti.Ama bir diğer takımın  kendini kenetlediği bir yer daha vardı.Türtk milli kahramanlarının gözleri penaltılara kenetlenmiş bir halde iken ; diğer yandan pır pır atan kalpleri de şahdamarlarımızdan yakın Olan'a, kalplerin sahibine kenetlenmiş dualarla  ona iltica ediyor ve icabet bekliyorlardı.Birbirine sımsıkı sarılan millilerimiz arasında Yardımcı Oğuz ve Uğur Boral'ı gördüm.Dudakları oynuyor ve " Biz elimizden geleni yaptık gerisini sana bırakıp tevekkül ettik.Bu aşamadan sonra bizden nusretini esirgeme Ya Rabbi " dercesine dua okuyup üflüyorlardı.Zaten ben de kendimi kaptırmış başlamıştım duaya.Her yerde O'na sığınmak ve O'ndan yardım beklemek ne kadar güzel bir teslimiyet örneği.!

... Ve Penaltılar da lehimize döndü.Rüştü'nün kurtarışı ile gerek kalmadı diğer vuruşlara.Hırvatları eledik.Viyanadan içeri girdik.Dünya tarihinde belki çok az rastlanacak maçlar yapıyor ve kazanıyorduk.Kazanmakla kalmıyor, Avrupa'nın göbeğinde bir müslüman ülke olarak ayağa kaldırıyorduk dünyadaki müslümanları.Adeta gururlandırdık tüm müslüman kardeşlerimizi.Galatasaray'ın UEFA ve Süper Kupayı aldığı zamanlar gibi şenlendirdik gönüllerimizin bir olduğu kardeşlerimizi, bizi sevenleri...

 Şuandan itibren Avrupa 4.'sü olmanın gururunu yaşarken bu güzel başarının hayırlı ve uğurlu olmasını temenni ediyorum.Dileğim; Almanlar'ı da yenip, bize yaraşır bir şekilde cesurca final oynamak ve hepimizin gönlünden geçtiği gibi Avrupa'nın göbeğinde o kupayı Al bayrak altında kaldırmak, ülkemize ve tüm dünya Müslümanlarına hediye etmek...Şimdiden Milli takımımıza başarılar diliyor bizlere bu sevinci yaşattıkları için teşekkür ediyorum.