GÜL VE ÇİĞ, ÇİĞ VE SEN

İlber kardeşim öncelikle hoşgeldin demek istiyorum.

Şiirin güzel ve etkileyici ama bazı yazım hataları var bunları düzeltirsen güzel türkçemiz adına sevinirim sende bende görmüş oldugun yazım hatalarını hiç çekinmeden bildirebilirsin

noktalamanın yazım yanlışı olarak nitelendirilmesi mümkün. yalnız; göz ardı edilen bir şey var ki yapılan noktalama hamlelerinin amacı üsluba hizmettir. yiğit ve yoğurt ilişkisinin cümle, mısra ve bazen kelimelere dahi sızdırılması gerekliliğini savunmaktayım. perihan mağden, ismet berkan, avni özgürel’in ve belki arasına iliştirebeliceğim kalem yılmaz erdoğan’ı da hiç olmazsa yüzeyel bir şekilde gözden geçirmek gerek. kaygısı hissettirilen üslup sahipliliğinin birer örnekleri ne demek istediğimin tercümanı olur belki. eleştirmek üslup sahipliğinin göstergesidir. saygıyla karşılıyor, teşekür ediyorum.

İlber kardeşim öncelikle bu eleştirimin yapıcı bir yönü oldugunu belirtmek isterim.Kaldıki sana imla kuralları ile ilgili bir şey demedim Çünkü bende bazen imla kıralları da hata yapabiliyorum o yüzden igneyi önce kendime batırdımve acısı hala devam ediyor

Şimdi sende ki yazım hatalarını bir karşılaştıralım

’’Nesrettim şimdiye kadar kelimeleri manzumdan uzak’’ mı olmalı yoksa
‘‘Neşrettim şimdiye kadar kelimeleri manzumdan uzak’’ mı
neşretmenin anlamı yayımlamak dır nesretmek nedir acaba

’’Korku; it gibi, zekeratta hasta gibi, tasvir bu ya’’
‘‘Korku; it gibi, sekeratta ki hasta gibi, tasvir bu ya’’

sekerat ölüm anı demekdir

bu uyarılarımın seni daha iyi yazmaya teşvik etmem nedeniyledir eger yazdıklarımıza dikkat edebilirsek kendimizi daha iyi anlatabiliriz yoksa sadece okumakla kalırız yazmak insanların okuması için degil daha iyi anlamaları için vardır

nesretmek kelimesi; aslında daha önceki cevabımda adı geçen yazarların üslup ürünlerinin örneklerinin benzeridir. nesirden türetilen üsluba hizmet bir eylemdir. ki bunun örnekleri saydığım yazarların nesirlerinde fazlasıyla yer almaktadır.  bunun hoşa gidip gitmemesi benim endişem dahiline girmemektedir. eleştirinin yapıcı veya yıkıcı olma kaygısı taşıması diğer bir ikilemdir. eleştirme, beğenme ve hatta nefret etme hakkına sonuna dek sahiptir okuyucu. yazar işini yapar. burada vurgulanması gereken kullanılan kelimelerin tepki alacağının bilindiği ve hatta daha önce tepki aldığı gerçeğidir.belki de bu kelimeleri veya şiir yazmayı çekici kılan budur. zekarat ise sekaratın yörük ağzı ile yazıya dökülmüş şeklidir. buna benzer kelimeler de çoğu yazımda özenle yerleştirilmiştir. bana ağızlar sözlüğünde bulamadığınızı ifade edebilirsiniz. ben de size sözlüğe ilişmemiş yüzlerce yörük ağzı kelimeyi sunma cesaretini gösteririm. kullanılası bağlaçlara gelince, ahengi sağlamak üzere bağlaçlardan kesinti yapmak çoğu şairin, başta necip fazılın sıklılıkla kullandığı dil oyunlarındandır. yazmak; kelimelerle oynamaktır. üstelik bu oyunun kuralları şiirlerde bizzat şaire aiittir. hatırlatılması gereken hususlardan biri de adrese yerleştirilen şiirlerin hiçbirinin birkaç saatlik ürünler olmadığıdır. cemil meriç’in kızı der ki; ben bir kelime imparatorunun kızıyım. ve ben de derim ki imparatorluklar kurmak; hayal ve üslup işidir. bırakın ahengi emanet ettiğim kelimelerin seçimine ve yanlış olup olmadığına ben karar vereyim. doğrularını belirtmeden önce kastedileni sormanın daha yerinde olacağını teklif etmemin sizi kıracağını düşünmüyorum.

İlber kardeşim asla kırılmadım bilakis sevindim. kendince dogru olduguna inandıgın bir yolda ilerliyorsun.takdir ederim. Umarım dogru bildiklerin bir zaman sonra karşında yanlış olarak durmaz.